دختریتیم ازخانم پروین اعتصامی

روزی گذشت پادشهی ازگذرگهی                  فریاد شوق برسر هرکوی  وبام  خاست

پرسید زان میانه یکی کودک یتیم                 کاین تابناک چیست که برتاج پادشاست

آن یک جواب داد چه دانیم ما که چیست        پیداست  آنقدر که  متاعی  گرانبهاست

نزدیک  رفت  پیر زنی کوژ  پشت  وگفت         این اشگ  دل من  و خون  دل شماست

مارابه رخت وچوب شبانی فریفته است        این گرگ سالهاست  که باگله آشناست

آن پارساکه ده خردوملک، رهزن  است          آن پادشا که  مال رعیت  خورد  گداست

برقطره سرشگ یتیمان نظاره کن    تابنگری روشنی گوهرازکجاست

پروین به کجروان سخن ازراستی چه سود     کوآنچنان کسی  که نرنجد زحرف راست

 

/ 0 نظر / 4 بازدید